X
تبلیغات
رایتل
زمان ثبت : 26 شهریور 1389 در ساعت 01:20 ق.ظ ~ چاپ مطلب
نویسنده : مسافر خط واحد 89

عنوان : ____ایستگاه دهم


خیلی وقت بود که نتیجه ی ارشد آمده بود .... هر روز خبرش توی چشمم بود .... زنگ بزنم؟ .....بپرسم چی قبول شد ؟.... اصلا کجا قبول شد؟.... نه! .... مگر ندیدی وقتی من بودم چه زجری میکشید..... عذابش میدادم.... هر روز پا پی اش میشدم و کلافه اش میکردم.... نمیخواستم شیرینی قبولیش را با شنیدن صدایم برایش خراب کنم.....نزدم....نشد که بزنم .....یعنی میشد .....نخواستم.....امروز توی واحد که بودم یکهو بد جوری هوس صدایش را کردم ....بهانه هم قبولی کنکور و تبریک..... شماره را که در خواب هم میتوانستم بگیرم.....0935.....تا بوق چهارم خورد هزار بار رفتم به آن روزها ..... من ترم اول بودم و "میم "ترم آخر .....من بلند ..... "میم" کوتاه..... من عبوس .... "میم" همیشه میخندید..... من اخلاقم زهر مار..... "میم" احسن الاخلاق.....وقتی با هم توی دانشکده راه میرفتیم سوژه ی بقیه بودیم ..... میگفتندپسره عاشقش شده ..... دختره همچین تهفه ای هم نیست ؟!..... ولی آنها از پیچش مو که خبر نداشتند.... چه میدانستند!..... وقتی بعد از کلاس میخواست برود سر کار با عجله از کلاس میزدم بیرون.....پله ها را دو تا یکی میکردم.....نزدیک ایستگاه اوتوبوس دانشکده میرسیدمش.... سوار اتوبوس میشدیم و تا در ورودی دانشگاه میرفتیم.....بعد هم پیاده تا محل کارش ..... راهی نبود.... میشد یه بستنی قیفی هم زد تنگش.... ولی آخری ها گفت که او بزرگتر از من است و من بچه ام ..... حرفهایم برایش بچه گانه بود.....دوست داشتنم عروسکی بود.....گفت من مرد میخواستم و تو نبودی!..... بهتر است تمامش کنیم..... حرفی نزدم ..... یعنی هر چه حرف خواستم بزنم رفت توی دلم و هیچوقت بیرون نریخت .....بعدها فهمیدم که با کسی است ..... با یکی به قول خودش مرد.... البته از روی شکم گنده و کله ی کچلش این را حدس زدم....بوق پنجم نخورده بود که .....صدام میلرزید .....صداش میلرزید ..... جیغ میزد .... نمیدانم عصبانی بود یا خوشحال.... سلام ..... خوبی؟.....خوبم ...... همه را با هم گفتیم ......چند لحظه ای زبانمان بند آمد .....آخر یک سالی بود حتی یک پیام هم نداده بودیم..... قبول شده بود .....شهر خودش.... ولی ناراحت بود..... دلش هوای غربت شهر دوره ی کارشناسیش را کرده بود.... گفت همین امروز به تو فکر می کردم ..... همین امروز بخاطرت گریه کردم..... همین امروز میخواستم از تو عذر خواهی کنم ...... از اینکه مرد نیود ..... همان کچل شکم گنده ..... ولی نگفت تو مردی ...... گفت هنوز هم بچه ای .... نمیدانم مگر بچه بودن بد است.... اصلا کاش همیشه دنبال هم توی کوچه بودیم..... گرگم به هوا ..... هشت خونه ..... هفت سنگ ..... مگر بد بود خانه ی مادر بزرگ .....مگر بد بود بچگی.....

پی نوشت: 

چی بگم دریا چه آبی شده بود                                              

پر ِ از قرمزیه گلا ی قالی شده بود                               

نه مث اینکه دارم خواب می بینم                                           

خونه ی مادر بزرگ بود که توی خواب می دیدم؟        

حوض آبی وسط حیاطشون بود یادمه                                

ماهی قرمز ،ماهی گل گلی بود خوب یادمه            

کناره پنجره ها گلدو نای گلی بودن                                     

تو او نا غم جا نداشت گلای کاغذی بودن                    

تخت چوبی می زدیم کنار هم زیر درخت                      

بازی و شادی می کردیم پیش هم بی غم وقت     

کنار شمع دونی ها آب واسمون آینه میشد                

گلدون خاطره ها رو طاقچه ی دل جا میشد                

ماردم بهم می گفت عزیزکم چیزی می خوای؟         

گردو یی ، سیبی ،انار ،آلوچه ای بازم می خوای؟              

وقت بازی که میشد گرگ میشدیم بدون ترس        

من میگفتم که بیا  ، گرگه منم ولی نترس             

هر جوری بود می گرفتم تو رو من آخر کار                   

نه با دندون با نگا ه و اشاره بی اختیار                          

چقده رنگی بودن خاطره ها تو اون روزا                         

سبز و قرمز , اناری , آلوچه ای بودن روزا                              

آره اون روزا واسم دریا بودش حوض خونه                     

ماهی گل گلی هم عالمی داشت تو اون خونه             

ولی تو  نذاشتی بیشتر بمو نیم تو اون روزا                   

گفتی باید که بریم بسته  گرگم به هوا                       

آخ که اون روزا چقد خواستنی و خوشمزه بود       

واسه من بهتر از اون روزا دیگه روزی نبود .